Κυριακή σήμερα, μέρα που συνήθως, πάμε μπάνιο, χαλαρώνουμε, απολαμβάνουμε. διασκεδάζουμε...
Η δική μου Κυριακή δυστυχώς δεν ήταν έτσι... Ξύπνησα με πολύ κακή διάθεση και ένα αίσθημα ανησυχίας! Πήγα τη βολτούλα μου, το φαγητάκι μου και γύρισα σπίτι με τη κακή διάθεση να με συντροφεύει. Μιλώντας με ένα παλικάρι,(το όποιο βλέπω να γίνεται πολύ καλός φίλος στη πορεία) και προσπαθώντας να μου φτιάξει τη διάθεση μου είπε ένα "ανέκδοτο" από αυτά που κυκλοφορούν αυτό τον καιρό για τον chuck norris το οποίο έλεγε ότι ο chuck norris ξέρει που πουλάνε καρδιές... Κάπως έτσι λοιπόν μου δημιουργήθηκε η απορία: "Με τι έχουν αντικαταστήσει την καρδιά τους μερικοί άνθρωποι" ?
Το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό φυσικά ήταν ο πάγος, αφού είναι τόσο ψυχροί, τόσο άδειοι, αλλά και τόσο εγκρατής με τα αισθήματα. Προσπαθείς να τους πλησιάσεις, να τους ζεστάνεις για λίγο, να τους κάνεις να νιώσουν αυτό που αρνούνται κατηγορηματικά να παραδεχθούν ότι υπάρχει και εκείνοι σηκώνουν κάγκελα γύρω από το κομμάτι πάγου που είναι η καρδιά τους και τον προστατεύουν καλά, να μη τον ακουμπάει κανείς και τίποτα...
Έχω δει πολλούς να προσπαθούν να σπάσουν τον πάγο από τον κόσμο γύρω τους, αλλά σπάνια τα καταφέρνουν, κάποιοι δεν είναι τυχεροί να νιώσουν/αισθανθούν το μεγαλείο των έντονων συναισθημάτων, την ανάγκη της επαφής, τη συνεχή σκέψη κάποιου και τον μαρτυρικό χρόνο της απόστασης από αυτούς... Έχω "ζηλέψει" πολλές φορές τους άκαρδους, αλλά όταν το σκέφτομαι πιο λογικά τελικά τους λυπάμαι, γιατί ποτέ δε θα καταλάβουν, πόσο ωραίος είναι ο πόνος αλλά και η χαρά που πηγάζει από τη καρδιά!
Η δική μου Κυριακή δυστυχώς δεν ήταν έτσι... Ξύπνησα με πολύ κακή διάθεση και ένα αίσθημα ανησυχίας! Πήγα τη βολτούλα μου, το φαγητάκι μου και γύρισα σπίτι με τη κακή διάθεση να με συντροφεύει. Μιλώντας με ένα παλικάρι,(το όποιο βλέπω να γίνεται πολύ καλός φίλος στη πορεία) και προσπαθώντας να μου φτιάξει τη διάθεση μου είπε ένα "ανέκδοτο" από αυτά που κυκλοφορούν αυτό τον καιρό για τον chuck norris το οποίο έλεγε ότι ο chuck norris ξέρει που πουλάνε καρδιές... Κάπως έτσι λοιπόν μου δημιουργήθηκε η απορία: "Με τι έχουν αντικαταστήσει την καρδιά τους μερικοί άνθρωποι" ?
Το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό φυσικά ήταν ο πάγος, αφού είναι τόσο ψυχροί, τόσο άδειοι, αλλά και τόσο εγκρατής με τα αισθήματα. Προσπαθείς να τους πλησιάσεις, να τους ζεστάνεις για λίγο, να τους κάνεις να νιώσουν αυτό που αρνούνται κατηγορηματικά να παραδεχθούν ότι υπάρχει και εκείνοι σηκώνουν κάγκελα γύρω από το κομμάτι πάγου που είναι η καρδιά τους και τον προστατεύουν καλά, να μη τον ακουμπάει κανείς και τίποτα...
Έχω δει πολλούς να προσπαθούν να σπάσουν τον πάγο από τον κόσμο γύρω τους, αλλά σπάνια τα καταφέρνουν, κάποιοι δεν είναι τυχεροί να νιώσουν/αισθανθούν το μεγαλείο των έντονων συναισθημάτων, την ανάγκη της επαφής, τη συνεχή σκέψη κάποιου και τον μαρτυρικό χρόνο της απόστασης από αυτούς... Έχω "ζηλέψει" πολλές φορές τους άκαρδους, αλλά όταν το σκέφτομαι πιο λογικά τελικά τους λυπάμαι, γιατί ποτέ δε θα καταλάβουν, πόσο ωραίος είναι ο πόνος αλλά και η χαρά που πηγάζει από τη καρδιά!
Η ταχυπαλμία που προκαλείτε όταν αντικρίζεις τα μάτια του ατόμου που είναι μεταμορφωμένος στο θεό έρωτα για σένα, δε συγκρίνεται με τίποτα!! Κανένας πάγος ή οτιδήποτε άλλο έχουν αυτά τα άτομα αντί καρδιάς δε θα καταφέρει να τους προσφέρει αυτό το υπέροχο τρέμουλο, το μυρμήγκιασμα σε όλο το σώμα και την αίσθηση ότι χάνεις τη γη κάτω από τα πόδια σου!!
...Ναζ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου